Był rok 1969. We włoskich wytwórniach pianki poliuretanowej właśnie odkryto coś, co zmieni myślenie o meblach tapicerowanych: nowe techniki formowania pozwalały tworzyć kształty, których wcześniej nie dało się uzyskać. Większość projektantów traktowała tę innowację jako narzędzie do rzeźbienia kolejnych brył. Afra i Tobia Scarpa zapytali inaczej: co by było, gdyby sofa nie miała żadnej wewnętrznej struktury?
Odpowiedź miała postać pęku tkaniny ściśniętego zewnętrzną chromowaną klamrą. Tak narodziła się Soriana — i rok później zdobyła Compasso d'Oro za złożoność osiągniętą środkami nadzwyczaj prostymi.
Poznaj system siedzisk, który po pięćdziesięciu latach wciąż nie wygląda na projekt z przeszłości.

Bestsellery









